1. Mediator przerywa lub kończy postępowanie mediacyjne przed zawarciem porozumienia uzna, że co najmniej jedna strona postępowania nie jest zdolna do uczestniczenia w mediacji, lub z innego ważnego powodu, na przykład:
✔ gdy strona z powodu swego stanu fizycznego lub psychicznego nie może efektywnie uczestniczyć w mediacji, na przykład jest pod wpływem alkoholu lub środków odurzających;
✔ gdy strony chcą zawrzeć porozumienie, którego skutków nie są świadome;
✔ gdy strony używają mediacji dla osiągnięcia nieuczciwych korzyści;
✔ gdy mediator nabiera przekonania, że traci bezstronność.
2. Mediacja może się zakończyć zawarciem porozumienia obejmującego całość sporu lub zawarciem porozumienia obejmującego część negocjowanych problemów. Zadaniem mediatora jest upewnienie się, czy strony wiedzą, jak wprowadzić porozumienie w życie. W przypadku częściowego porozumienia mediator może zaproponować przedyskutowanie dostępnych procedur umożliwiających rozwiązanie pozostałych kwestii przy pomocy innych specjalistów.
3. Mediacja może zostać przerwana zarówno przez strony, jak i przez mediatora. Mediator informuje strony o ich prawie do wycofania się z mediacji w dowolnym momencie z jakichkolwiek powodów.
Przerwanie lub zakończenie mediacji przez mediatora następuje w szczególności, gdy:
✔ mediator jest przekonany, że osiągnięcie porozumienia nie jest możliwe;
✔ uczestnicy mediacji osiągną w ocenie mediatora impas nie do pokonania; mediator nie powinien przedłużać nieproduktywnej dyskusji, gdyż naraziłoby to strony na niepotrzebne koszty emocjonalne i finansowe;
✔ strony nie mogą uczestniczyć w mediacji, nie są zdolne do mediacji lub nie chcą w
autentyczny, zaangażowany sposób uczestniczyć w procesie mediacji. Jeśli inicjatywa
przerwania mediacji wychodzi od mediatora, powinien on poinformować strony o możliwości profesjonalnej pomocy właściwej dla danego przypadku.